Büyük düşünür ve yazar  1878 yılında Diyarbakır / Omid’de dünyaya geldi. 5 Şubat 1930 yılında Diaspora Süryanileri arasında vatan hasreti ile Amerika’da gözlerini hayata yumdu.

Çok küçük yaşta ailesini kaybeden Naum Faik 1888 yılında Diyarbakır’daki Süryani Madraşto’sunda (okul) öğretmenlik yapmaya başlar ve bu adım onun hayatı boyunca izleyeceği yolun ilk işareti gibiydi. Çünkü Omid’e doğumundan Amerika’daki vefatına kadar büyük bir hayat mücadelesi vermiş, arkasında  bir çok eser bırakmış büyük bir düşünür, aydın, öğretmen (malfono), dilbilimci ve en önemlisi yol gösteren bir gazeteciydi. Ancak ne yazık ki son yıllara kadar doğduğu kentte Omid’e tanınmayan bir yazardı Naum Faik.

Daha sonra 1889 yılında Urf2da 1 sene öğretmenlik yapar ardından tekrar Diyarbakı’a dönerek 4 yıl daha öğretmenlik yapar. 1896’da küçük yaşta alamadığı eğitimi alabilmek için büyük umutlarla Beyrut’taki Fakülteye gider ancak o dönemde hristiyanlara karşı uygulanan saldırılardan dolayı dönmek zorunda kalır. 1904 yılında Diyarbakır’da tekrar öğretmenliğe başlar ve bu dönemde her yerden kestiği umudu kendisinde bularak kendini geliştirir ve 1908 yılında Osmanlı Devletinin yayınladığı yeni kanunla ülke genelinde yeni bir uyanış başlar. Bu dönemde Naum Faik ‘de Süryanilere ait İntibah (Uyanış) derneği misyonuna uygun ilk bültenini yayınlamaya başlar ve  böylece öncü gazetecilik aydınlatması dönemi başlar. Bir yıl sonra da Şark Yıldızı ( Kawkab Madnho) adlı Süryanice Gazeteyi yayınlamaya başlar. Gazetede Süryanice harfler ile Arapça ve Türkçe dilleri ile de yayın yapar. 8 sayfalık gazeteyi toplam 43 sayı çıkartır.

Bir yandan bin bir zorlukla gazete yayınını devam ettiren Naum Faik hem öğretmenlik hem toplantı ve seminerler düzenleyip yeni cemiyetlerin kurulmasına öncülük eder ve Diyarbakır Meryem Ana Kilisesindeki Şemaslık (kilisede ruhbanlık sınıfının en alt rütbesi) rütbesindeki görevine devam etmiştir. Aynı dönemde Diyarbakır, Urfa ve Adıyaman ile bir çok köyde 24 yıl boyunca birçok zorluğa rağmen Süryanice ders vermiştir.

Anadilde eğitime ve Süryani Araştırmalarına büyük önem veren Yazar Faik bir çok farklı dil ve kültüre de hizmet etmiş ve herkesin eğitimden yararlanma hakkına, uygun olarak yayınladığı gazete ve dergilerde Süryanice, Türkçe ve Arapça yayınlar yapmış ve bu şekildeki bir gazeteyi Diyarbakır’da çıkaran ilk kişidir.

Fransız Devrimi ulus-devlet düşüncesinden etkilenen dönemin diğer lider kişiler, Harbutlu Ashur Yusuf ve Sanharib Bali ile birlikte Süryani halkının tüm kesimleri ile bir ulus düşüncesi etrafında toplamaya çok emek harcamıştır.

Kendi halkının salt Hıristiyan olduğu için uğradığı katliamlar ve haksızlılara karşı mücadele etmekten hiçbir zaman çekinmeyen özgür bir yurtseverdir. Traplusgarb (1911) harbi döneminde Süryanilere uygulanan baskılarda yaşanan artış Süryanilerin kafile kafile daha doğuya göç etmesine sebep oldu. Ancak Naum Faik’in göç etme nedeni aynı yılda İttihat ve Terakki yönetiminin ülkedeki muhalefeti yıpratmak ve susturmak için başlattığı çalışmalar ve kurduğu baskılardır bu baskılara bir yıl dayanabilen Naum Faik 1912’de Beyrut’ta ve kısa bir sonra da bir daha dönemeyeceği Amerika’ya gider, gidişiyle beraber Diyarbakır / Omid yiğit ve yurtsever bir evladını kaybeder.

Yaşı 44’e ulaşan Naum Faik Amerika’ya gider  gitmez Süryanice dil eğitimi vermeye başlar. Bu arada Bethnahrin (Mezopotamya) adlı Dergiyi çıkarır. Dergide çoğunluk Süryanice olmakla birlikte Arapça ve Türkçe yazılar da yayınlar. Bethnahrin Dergisi vatan ile diaspora arasında adeta bir iletişim köprüsü görevi de görür.

Yazar Naum Faik yakalandığı zatürre hastalığından 5 Şubat 1930 yılında 62 yaşında vatan hasretiyle hayatta gözlerini yumar.

Hayatı boyunca yazınsal edebiyatı birçok eser kazandırmış, farklı dillerden birçok eseri de Süryaniceye tercüme etmiş, Diyarbakır’da hem Süryaniler hem diğer halkların ulusal uyanışta katkıda bulunmuş değerli bir şahsiyettir.

2012 Türkiye’si ve doğduğu topraklar onun vatan aşkını anlatan bu dizelerle anacaklardır.

  ‘’ Sende doğdum, sende ölmek isterim ey vatanım

     Eylerim arzu turabında gömülsün bu tenim.’’

Sharro HANNO